ლელა ლაშხი - ტრამალის მგელი

ნება მიბოძეთ,
წარმოდგინოთ,
ჩემი ტრამალის მოსაყდრე მგელი,
მიუსაფარი...
გადაქანცული...
მარტოობის და ხმაურის დევნით.
ის იყო ერთი,როგორც ერთ-ერთი,
ის იყო შორი,როგორც ნუგეში,
გაგდებული და მივიწყებული,
გადამალული თავის ბუდეში.

ფხიზლობდა მუდამ,
სუნთქავდა ჩუმად,
დაძრწოდა ღამით,ტრამალის პირას,
არავინ ჰყავდა,არავის სურდა,
ვერავინ,
ვერსად ნახავდა მტირალს.
ძუნძულით დაღლილს აწვიმდა წლები,
მზესთან ლაციცით ირთობდა სევდას,
მის მონურ ტკივილს ზამბახებს ვფენდი,
მაგრამ დრო მაინც უსიტყვოდ სცემდა.
ძლივს მივაგენი,
სად არ ვეძებე...
როგორც არავინ,ის იყო ჩემი.
მინდოდა,მასაც ამოვეჩემე,
მიყვარდა ჩემი ტრამალის მგელი!

Lela Lashxi - Tramalis Mgeli