თემურ ჩალაბაშვილი - სანთელი

შენ სანთელი ხარ უფლის ხმობილი,
ო, პაწაწინა თაფლის სანთელო.
გყოლია მრევლი ხელაპყრობილი -
შენ შეგინახავს ეს საქართველო
ჩამოგიროლებს სული ტაძართა
და ეგ სიწმინდე გასაკვირია.
ბევრჯერ მომხდურმა ცრემლი წაგართვა,
ბევრჯერ დაღვრილხარ და გიტირია.
შენ სანთელი ხარ, სუსტი, უბრალო,
მაგრამ რამდენი კვნესა გიფრძვნია.
შენ საქართველოს ჭირისუფალო,
ბედნიერი ხარ წვა შეგიძლია...

თემურ ჩალაბაშვილი - ო დედოფალო!

გარეთ ქარია...
ხორშაკნი ჰქრიან,
ევლება სენაკს ნათლისღებანი,
ო დედოფალო!
სხეული გტკივა,
თუ ცოდვის შვილთა შეცოდებანი?!
... ვიწრო სენაკში შუქად კიაფობ,
ამაყობ კიდეც გულის წიაღში.
ფეხმორთხმით ზის და
მოსთქვამს იაკობ:
- ტანჯვას მოგაწევს ხვალ პიტიახში!..
ო დედოფალო!
უარყავ რწმენა -
კვლავ ჩაგქირქილებს მარტვილს სატანა,

თემურ ჩალაბაშვილი - ჰამლეტ გონაშვილს

შენ წამოიწყე "დაიგვიანეს"
და შუბლზე გაჩნდნენ ოშკის ბზარები,
ეგებ, ემაგ ყელს ერთად ხატავდნენ
ბექა და ბეშქენ ოპიზარები.

კრთოდნენ შენი ხმის მინანქარები,
როგორც ჩაქჩერი, კლდიდან ვარდნილი
და არწივული შენი თვალებით
მეხატებოდა წინ ავთანდილი.

მღეროდი რაღაც სულ სხვა თილისმით,
თითქოს ბგერებით ტაძარს ხატავდი,
თავზე გეხურა ზეცა თბილისის,
რომლის მიწაზეც ამოთავთავდი.

თემურ ჩალაბაშვილი - ვიცი გადამრევს ზაფხულის წვიმა

ვიცი, გადამრევს ზაფხულის წვიმა
და წუთისოფლის ზანტი ეტლები,
ასე ყოფილა დიდი ზნის წინათ,
ასე შეშლილან სხვა პოეტები.

ვიცი გამამხელს სადმე ცდუნება,
დრო ჩამემსხვრევა თვალში სიზმრებად,
ქარი წამოვა ვით ერთგულება -
და შენსკენ ,მავალს შემეხიზნება.


თეთრი ქედნები მასხედან მხრებზე,
ვიღაც მაკავებს ცისკრის ძაფებით -
თქვენ ჩემში პოეტს ამაოდ ეძებთ,
მე მხოლოდ სურვილს ვეთამაშები.

თემურ ჩალაბაშვილი - ჭირისუფალი

შეუფანცქალდა გული პაწიას,
დაეცა მიწას - ახალმოთოვლილს.
ატირდა მუხა, ტოტი დასწია
და მიაფარა მკვდარ ჩიტს ფოთოლი...

თემურ ჩალაბაშვილი - ციკლიდან "ყინულის ქალაქი"

ამიერიდან მე შენ გეკუთვნი,
გადამავიწყდა ძველი მითები,
შენ ხარ მაღალი ჯვარი გეგუთის,
მე კი - დაღლილი ბერის თითები.

და როგორც მიწა ლტოლვილთ მიუტევთ,
ნუ გაგაოცებს ჩემი იერი.
შენ ამაყი ხარ ვით სიჯიუტე,
მე ვით სიმორცხვე - ვარ თვინიერი...

აჰა, მორჩილი მონის კისერი,
აღზევებულა ჩემი ქალაქი,
ისევ და ისევ შენ თუ მიშველი,
ცოცხლობდეს ჩემი ძვალთშესალაგი.