ლექსები: ბაკურ სვანიძე

მე მოვალ შენთან! –
ბანალური არის სიტყვები...
ზუსტად ისეთი, როგორც ახლა ჩვენი განწყობა...
არაფერს გეტყვი,
შენ ყველაფერს ისეც მიხვდები –
წასვლისას ყველა გულნატკენიც ასე ამბობდა...
.
დამელოდები? –
არც ეს კითხვა არის ახალი
და უფრო ხშირად
პასუხია – თავის დაქნევა...
ისიც იცი, რომ არაფერი აღარ მახარებს
და მხოლოდ ძველი სურვილია –
კვლავ გადარევა!

ახლახანს გათენდა... ღრუბელთა მანტია
ამღვრეულ თვალებში იჭრება კარტივით...
მე ისევ მარტო ვარ... ირგვლივ კი მარტია –
უბრალოდ რთული და ძალიან მარტივი.

ღმერთი ხარ?! – მაშინ მე ურწმუნო თომა ვარ!
ვნახოთ ვინ გაიტანს და ვისი აჯობებს...
უკვე წარსულივით ვიგონებ მომავალს
არმოსულ გაზაფხულს თვალებით ვაბოდებ...

მე ახლა ნამდვილად არ ვიცი რა მინდა,
ჰაერი ირწევა ნასვამი კაცივით...
შენ შეცდი ძვირფასო... დახარე თავი და
დაღუპულ ოცნებებს მიაგე პატივი...

ბაკურ სვანიძე - "მე მოვალ შენთან!"

ბაკურ სვანიძე - მარტი