ვგონებ წამებაც გაივლის
და სიმარტოვის სახელით
ოცნებაც გვერძე ჩამივლის.
შენს სილუეტის ცხადებით
ანგელოზს ვხედავ სარკეში
და დამტვრეული მაჯებით
ფურცლის სიგრძესაც გავივლი.
ცხენების ნაზი თარეშით
და სიმყუდროვის ალერსით
ჩემი ქვითინი არ გესმით!
ჩემი ქვითინი არ გესმით!
ბრმული ცხოვრებით გადაღლილს
მე სიამაყე გამივლის
და სათნოების მკლავებით
წვიმის სიზმარიც გაივლის.
სარკეში ვხედავ ანარეკლს
მოციქულს სიგიჟის მაგონებს
ქვემოთ სიმაღლე სივრცისა
კიდევ ერთ ღამეს ვაბოდებ.
იმ უნდობლობის არეშით
სიკვდილს სიგარეტს ვაბოლებ
უწმაწურობის საძღვარზე
ჩუმად კამათელს ვაგორებ.
ჩემს სარეცელზე მომაკვდავს
მინდა სიმღერა მესმოდეს,
და ამპარტავან კოშკებით
ანაკრეონს, რომ ვმღეროდე
სუნთქვით ჩაბერილ სხეულში
ქარიშხლისავით ვქრებოდე,
და ამ მდუმარე ღამეში
ჩემი სიზმარი ხდებოდეს...
კვლავ სიმარტოვე მეწვია ისევ
ფიქრებით ავგორდი და
ჩემი ლექსის საფასურს
შენ მხოლოდ კოცნით ამბობდი.
Jaba Gureshidze - Séparé
No comments:
Post a Comment